STREETS OF PHILADELPHIA by BRUCE SPRINGSTEEN
Bir Şarkının Hikayesi
Streets of Philadelphia -Bruce Springsteen
https://www.youtube.com/watch?v=4z2DtNW79sQ
Eğer bir Pazar gününüzü evde film seyrederek geçirmek
istiyorsanız herhangi bir Tom Hanks filmi seçtiğinizde vasat bir 2 saat geçirme
olasılığınız neredeyse sıfıra yakındır. 6 kere Oscar’a aday olup heykelciği 2
kere evine götüren Hanks, hep güzel senaryolarla izleyicilerin karşısına
çıkmıştır.
Defalarca seyredilse bile her seferinde ayrı bir keyif
alınan Forrest Gump’taki rolü ile 2.Oscar’ını alan Hollywood’un sevilen
aktörüne ilk Oscar’ını kazandıran film, AIDS ’e yakalandığı için işinden atılan
başarılı bir avukatı canlandırdığı 1993 yapımı “Philadelphia” olmuştu.
Senarist Ron Nyswaner o dönem için çok cesur sayılabilecek bir
hikaye ile AIDS hastalarının uğradığı ayırımcılığı gündeme taşımıştı. Yönetmen
koltuğundaki Jonathan Demme , böyle cesur bir senaryonun izleyicinin
sempatisini toplaması için Tom Hanks’in yanında Denzel Washington ve Antonio
Banderas gibi güçlü bir oyuncu kadrosu kullanmakla yetinmemiş , bu duygusal
hikayeyi bir de iyi müzikle tamamlamaya karar vermişti. Demme , özgün bir müzik
yazması için önce Neil Young’a gitti ve sanatçı ona “Philadelphia” adında çok
güzel bir şarkı yazdı. Neil Young’ın hüzünlü “Philadelphia”’sı filmin sonunda, AIDS’ten
ölen talihsiz avukatın ailesinin, onun çocukluk videolarını izledikleri son
sahnede kullanılmaya çok uygundu. Usta yönetmen hala bir arayış içindeydi ve
giriş sahnesi için planladığı güçlü şarkıyı popülaritesi yüksek olan bir
müzisyenin yazmasının filmin başarısına önemli bir katkıda bulunacağına
inanıyordu ve sevilen şarkıcı Bruce Springsteen’e gitmeye karar verdi.
Her zaman işçi sınıfının savunucusu olan Springsteen, büyük
bir siyasi mesele olan gelir eşitsizliğine karşı sık sık sesini yükselten bir
sanatçıydı. Bu konuyu işlediği “The River “adlı şarkısını Pennsylvania Çelik
İşçilerine ithaf etmişti ve yaptığı konuşmada “Amerikan Rüyasının herkesin
başarılı olacağı ve milyar dolarlar kazanacağı bir şeyden çok herkesin onurlu ve
kendine saygı duyabileceği bir yaşam sürebilmesi için bir fırsata sahip olabileceği
bir şey olduğunu düşünüyorum” demişti.
Demme, Bruce Springsteen’den film için rock bir şarkı
yapmasını istedi ve o da “Teklifin beni ilgilendiriyor ve sana bir şarkı yazmak
isterim. Bana biraz süre verirsen deneyeceğim ama söz vermiyorum”dedi.
Springsteen o günlerde grubu E Street Band’den yeni ayrılmıştı ve 1992 yılında
çıkardığı son iki solo albümü hayal kırıklığı yaratmıştı. Bir başlangıç
yapmakta zorlanan Springsteen, ” Küçük stüdyoma kapandım ve bir iki gün
boyunca bir şey bulmaya çalıştım ama hiçbir şey bulamamıştım.” demişti.
Şarkı, filmin başında kamera Philadelphia sokaklarında dolaşan
Tom Hanks’i görüntülerken, arka planda kullanılacaktı ve yönetmenin kendisine
fikir sahibi olması için gönderdiği taslak videoyu seyredince nihayet Springsteen’in
kafasında bir fikir oluşmuştu.
Elinde daha önce trajik bir şekilde vefat eden yakın bir
arkadaşı için yazdığı sözler vardı ve ondan yararlanarak şarkı sözlerini yazdı fakat
yazdıkları rock temposu ile uyum sağlamıyordu. Onun yerine hip-hop’u andıran, Paul
Simon’ın “ 50 Ways to Leave Your Lover”’ ındaki gibi, sıra dışı bir ritm buldu
ve demo’yu yönetmene gönderdi. “İstediğinin bu olduğunu sanmıyordum ama gene
de gönderdim ve ne düşündüğünü sordum.’Süper’dedi. Hepsi buydu, iki günde
bitmişti”
Şarkının sözleri direk olarak filmin konusuna girmiyor gibi
gözükse de Bruce Springsteen, satır aralarında hastalığın semptomlarını ve AIDS
hastalarının yaşadıklarını anlatmıştı.
“Unrecognizable to ourselves and “our clothes don’t fit me no more” mısraları
,hastalık süresince hızla kilo kaybedince elbiseleri artık vücutlarına büyük gelen
ve yaşadıkları fiziksel çöküntü sonucu aynada kendilerini dahi tanıyamaz hale
gelen hastaları tarif ediyordu.
Klise, AIDS hastalarını dışlamıştı ve hastalığı kapma
korkusuyla kimse onlarla bir yemek paylaşmak dahi istemiyordu. “No angel gonna
greet me”,”It was just you and I my friend “ mısraları AIDS hastalarının
dışlanmışlıklarını ve yalnızlıklarını çok dokunaklı sözlerle anlatıyordu.
AIDS krizi ile ilgili Madonna, Elton John,Lou Reed gibi
sanatçılar iyi niyetli şarkılar yapmış olsalar da hiçbiri Bruce Springsteen’in
yarattığı etkiyi yaratmamıştı. Film ve şarkı AIDS hastalığına karşı hassasiyeti
arttırdı ve hastalık ile ilgili bazı önyargıların kırılmasına da katkı sağladı.
“Streets of Phildelphia “filmin diğer özgün şarkısı olan
Neil Young’ın “Philadelphia” ‘sını da geride bırakarak 1994 yılında “En iyi Orijinal
Şarkı “ Oscar’ını almayı başardı. Film, Tom Hanks’e de kariyerinin ilk “En iyi
aktör” Oscar’ını kazandırmıştı.
Bruce Springsteen ,şarkı ile 1995’te de Grammy ödüllerini de
sildi süpürdü. “Streets of Philadelphia”, Yılın Şarkısı, En İyi Rock Şarkı, En
İyi Solo Vokal Performans ve Özellikle Bir Film veya TV için Yazılmış En
İyi Şarkı dallarında 4 Grammy ödülü aldı.
Bu başarıyı daha da anlamlı kılan kuşkusuz Bruce Springsteen’in
“Streets of Philadelphia’dan önce hiç film müziği yazmamış olması idi.
Derleyen : V.Victor Mori
London A.,Streets of Philadelphia by Bruce Springsteen,July
24,2020
Lockett D., Bruce Springsteen Tells Tom Hanks How He Wrote
‘Streets of Philadelphia’ in Only Two Days
Songfacts,Streets of Philadelphia
Deino D., Is Bruce Springsteen's 'Streets Of Philadelphia'
The Best Movie Song Of All Time?,27.03.2017
Streets of Philadelphia,Bruce Springsteen Wikipedia
Yorumlar
Yorum Gönder