I CAN'T GET NO, SATISFACTION - THE ROLLING STONES
Bir Şarkının Hikayesi
“I can’t Get No,Satisfaction” The Rolling Stones
https://www.youtube.com/watch?v=nrIPxlFzDi0
1965 yılında Rolling Stones’un üçüncü Kuzey Amerika
turnesinin başlamasından birkaç hafta önce bir bahar sabahı Keith Richards
uyandığında tuhaf bir şey fark etti.Londra’daki yatak odasında sakladığı
Philips kasetçalar kırılmış gibi görünüyordu. Bir gün önce kasetçalara yeni bir
kaset takmıştı ama bir şekilde 45 dakikalık bant dolmuş ve kaydın sonuna
gelinmiş gibi duruyordu. Merakla kaseti başa sardı ve “play”düğmesine bastı.
Hoparlörden üç notalı bir gitar riff’ini takip eden birkaç
bas akoru ve basit bir nakarat duyuluyordu: “I can’t get no satisfaction
“.Richards’ın sesi oldukça uykulu idi ve müzik yavaşça söndü ve yerini 40
dakikalık bir horlamaya bıraktı. Görünüşe göre Keith Richards uyuklarken bir
melodi ile uyanmış, onu akustik gitarı ile kaydetmiş sonra da uykusuna dönmüş
gibi duruyordu. Richards’ı uykusunda neyin
uyandırıp veya neyin kızdırdığını ve kayıt aletine “Hiçbir tatmin elde
edemiyorum” diye bağırtanın ne olduğunu bilmemiz elbette mümkün değil ancak
şunu biliyoruz ki Rolling Stones’un en büyük single’ının ve Rock tarihinin en
büyük hitlerinden birinin ilk notalarını haykırmıştı.
60’lı yıllarda İngiltere’de müzik dünyasında çokça
tartışılan şeylerden bir tanesi de Beatles ve Rolling Stones arasındaki
rekabetti. Rolling Stones’un menajeri Oldham başlarda Beatles’ın menajeri
Epstein’ı taklit ederek gruba takım elbise giydirdi. Sonra fikir değiştirip
grup için tam Beatles’ın seçtiği tarzın tersi bir tarz benimseyerek uyumsuz
elbiseler ve uzun saçlarla ve çok temiz ve saf olmayan bir izlenim yaratmayı
tercih etti. Stones’a öngörülemez bir hava vermek ve tehditkar ve kaba ve
görünmelerini sağlamak istiyordu. İlk albümlerinin kapağında gülümsemeden poz
verdirerek belki de isteyerek Beatles’ın imajı ile ters düşmeye çalışıyordu.
Beatles ailelerin favorisi olabilirdi ama Stones tehlikeli
ve yaramaz çocuklardı ve “I Can’t Get No ,Satisfaction” belki de bu hikayenin
başlangıcıydı.
Neredeyse tüm Stones klasiklerinde olduğu gibi
“Satisfaction” da bir ekip çalışmasıydı.1965 Mayıs’ında Stones’un Florida
Clearwater’daki konserinde dördüncü
şarkıdan sonra hayranları olay çıkarınca konser yarım kalmış ve grup daha fazla
kaos çıkmaması için otele geri dönmek zorunda kalmıştı.. Jagger kızgınlıkla
havuz kenarına oturdu ve Richards’ın başladığı işi bitirdi.
20 yıl sonra Jagger, “Satisfaction benim dünyaya bakışım ve
her şeye karşı hayal kırıklığım idi” diyecekti. Richards’ın riff’inden ve
bulduğu nakarattan etkilenerek yazdığı sözler, Amerika’daki reklam çılgınlığına
ve süregelen telaşlı hayata sert bir tepkiydi.
Satisfaction önce 10 Mayıs sonra da 12 Mayıs 1965’ te iki
kere kaydedildi. Başında Keith Richards riff’i Otis Redding tarzında kornolarla
çalmak istiyordu ama istediği distorsyonu sağlayamıyordu. İmdadına hayatını
kaybettiği 1985 yılına kadar grubun piyanisti olan Ian Stewart yetişti ve
köşedeki dükkandan Gibson’un son yeniliği olan sihirli kutuyu satın aldı.
Sonradan ikonik Maestro FZ-1 Fuzz Tone olarak tanınacak bu alet sayesinde
istedikleri korno efektini elde etmişlerdi. Richards’ın Gibson gitarıyla
çaldığı riff üstüste iki kere kaydedildi. Charlie Watts’ın davulu sanki
metronom gibi kusursuzdu.Daha sonra Stewie Wonder, Charlie’nin bu motiflerini
“Uptight Everything’s Alright adlı şarkısında kullanacaktu.Jack Nitzche tef ve
piyano çalarak şarkıya ayrı bir değer katmıştı. Mick Jagger’ın vokaldeki performansı
ise kusursuzdu.
60’lı yıllarda bu avangard şarkıyı ilk duyduğunuzda şoke
olmamanız mümkün değildi. Rock müziği adrenalininin elektrogitarla vücuda
enjekte edilmesi gibi bir deneyimdi. Nefes almak için bile durmuyor aksine
sürekli tekrar eden riff, gümbür gümbür insanın iliklerine kadar
işliyordu.
Richards 2010’daki otobiyografisinde “ Fuzz Tone o zamana
kadar hiçbir yerde duyulmamıştı ve herkesin hayal gücünü yakalayan o ses idi.
“diyecekti. Şarkının başarısının
ardından tüm gitar mağazalarındaki Gibson fuzz box stokları tamamen tükenmişti.
Satisfaction Haziran ayında Bilboard’a girdi ve orada 14
hafta kaldı. Single, Amerika’da 1 Milyondan fazla satarak gruba ilk Altın
plağını kazandırdı. Rolling Stone dergisi “Tüm zamanların en iyi 500 Şarkısı
listesinde Satisfaction’u 2.sırada gösterdi.
Beatles ile Rolling Stones’un arasında her zaman tatlı bir
rekabet olmasına rağmen grup üyeleri aynı zamanda iyi arkadaş kalmayı
başardılar. Lennon ve Mc Cartney “I Wanna Be Your Man “adlı bestelerini Jagger
ve Richards’ın da bulunduğu bir odada bitirmişlerdi ve ilk olarak kaydetmeleri
için Stones’a vermişlerdi. Şarkı grubun 63’teki ilk hitlerinden oldu ve
İngiltere’de listelerde 12.sıraya kadar yükseldi. Beatles ise şarkıyı daha
sonra kaydetti.
Bir döneme damgasını vuran bu iki gruptan Beatles’ın iki
üyesi John Lennon 1980’de, George Harrison ise 2001 yılında hayatlarını
kaybetmişlerdi. The Rolling Stones ‘un Beatles’dan daha uzun süren ve halen
devam eden müzik kariyerlerinde başından beri Jagger ve Richards’la beraber
olan ve tüm zamanların en iyi davulcuları arasında 12.sırada gösterilen Charlie
Watts bu hafta, 24.08.2021 Salı günü hayatını kaybetti. 1960’lı yıllarda müzik
yapan ve pop ve rock müziğin eşsiz eserlerinin yaratıcıları maalesef birer
birer yaşama veda ediyorlar.
Charlie Watts huzur içinde yatabilir.
Bir müzisyenin yaşamdaki misyonu yaptığı müzikle insanları
mutlu etmekse, grup arkadaşları ile beraber biz müzikseverleri fazlasıyla
memnun ettiler. “Thank you Charlie ,we got too much Satisfaction”
Derleyen : V.Victor Mori
Kaynakça :
Whitley J.,The story behind the
song: “ (I Can’ t Get No) Satisfaction”,”The Rolling Stones” classic they wrote
in their sleep,2020 Far Out
Leahey A.,Behind The Song”The Rolling
Stones,”Satisfaction”,American Songwriter,2019
The Story Behind “I Can’t Get No Satsifaction”,The Legends
of Music,Dec.2018
The Rolling Stones,Charlie Watts,I Can’t Get No Satisfacion,
Wikipedia
Yorumlar
Yorum Gönder